KARMAŞA

Bardaktan boşanırcasına yağıyordu yağmur ve Tanrı yeryüzüne her bir damlayı bir melekle indiriyordu, kan kokan toprağı temizlesinler diye. Şeytan bile hayretler içerisindeydi bu kadarını ben bile yapamazdım diyordu şaşkındı ve Tanrıya kızgınlığı kat be kat artıyordu. Neden yaratmıştı kalbi hâlâ kurumamış balçık kokan insanı! Duyar gibiyim şeytanın sesini " İnsan korkulacak bir varlıksın beni bile cebinden çıkarırsın" Bir ses daha geliyor! Meleklerin sesi ; "Tanrım cehennem bu dünyada mıydı?Kıyametten sonra kurulmayacak mıydı Mizan bu neyin hesabı?ve herkes kendi ateşini getirmeyecek miydi cehenneme gelirken? Oysa Adem o kadar hırslı çıktı ki cehenneme götüreceği ateşi bile bu dünyada harcıyor tıpkı her şeyini harcadığını gibi. Tek başına da yanmmıyor; yakıyor, yıkıyor." Yetmez bu yağmurlar bu kanı yıkamaya,insanın kalbini temizlemeye yetmez.Bir Nuh gerek bize bir de tufan..
13/10/2015